Broszka i przywieszka z kameą w srebrze 2w1

Elegancka broszka i przywieszka z kameą przedstawiającą profil kobiety (może być również noszona jako zawieszona), wykonana w tradycyjnej technice reliefowej. Kamea osadzona jest w srebrnej oprawie o dekoracyjnym charakterze, z subtelnymi detalami wokół ramki. Delikatna kolorystyka kamei – ciepłe odcienie beżu i moreli – pięknie kontrastuje z chłodnym srebrem. Broszka wykonana w latach 20. XX wieku. Brosza może być noszona zarówno jako ozdoba płaszcza, żakietu, jak i eleganckiej sukni.

W okresie renesansu wielu wybitnych artystów zajmowało się rzeźbieniem gemm, wzorując się na starożytnych twórcach. Stworzyli nie mniej piękne miniaturowe dzieła sztuki. Najbardziej poszukiwane okazy wychodziły spod palców Celliniego, Ottavio Miseroniego, Jana Jakuba Caraglio, Jacopa da Trezzo. Król Henryk IV miał na swoje rozkazy całą plejadę twórców: Guillame Dupres, Olivier Corode i Julien de Fontanay. Cesarze korzystali z usług kilku pokoleń rodziny rzeźbiarzy Miseroni. Kamee były jednak kosztowne, toteż robiono ich kopie w szkle, wosku, laku i innych materiałach.

Fascynacje rzeźbionymi kamieniami były tak wielkie, że w Italii nadawano pięknym dziewczętom imię Gemma, oznaczającego po łacinie ów rzeźbiony kamień. Wierzono, że Afrodyta wyrzeźbiona w kamieniu przynosiła siłę, Atena mądrość, a Zeus władzę i potęgę. W epoce baroku lubowano się szczególnie w przypominaniu scen mitologicznych w malarstwie i rzeźbie, nic więc dziwnego, że nadal ryto je w kamieniach dekoracyjnych.

W XVIII wieku nadal uważano, że kamee są bardzo wytworną ozdobą kobiecego stroju. Komponowano więc z nich diademy i naszyjniki, umieszczano je w oprawach kosztownych wachlarzy. Wielką wielbicielką gliptyki była markiza de Pompadour. Łożyła na wykształcenie wybitnego rzeźbiarza kamieni, Jacques Guay. Do tej pory można oglądać w muzeach kamee, pochodzące z jej kolekcji.