Oryginalna secesja wiedeńska Alfons Mucha

Przywieszka srebrna - oryginalna secesja wiedeńska Alfons Mucha. Srebrna przywieszka do łańcuszka w swoim oryginalnym stanie, wykonana z srebra próby 800 (próba bita i potwierdzona kwasowo) około 1900 roku w Wiedniu. Motyw i wzór autorstwa Alfonsa Muchy, wyjątkowy eksponat. Stan jak na swój wiek bardzo dobry, celowo nie został wypolerowany i znajduje się w swoim oryginalnym stanie. Alfons Maria Mucha 1860-1939r. – jeden z najwybitniejszych artystów secesyjnych (fr. art nouveau) – ilustrator i malarz. Urodził się w miejscowości Ivančice w Czechosłowacji, gdzie spędził pierwsze lata swojego życia. Już jako dziecko interesował się rysunkiem i malarstwem. W wieku 15 lat porzucił szkołę, aby zostać uczniem w zakładzie litograficznym w Brnie. Pracował tam przy tworzeniu plakatów i innych wydruków, a także pomocnikiem kamieniarza. Mucha czerpał z tej pracy wiele inspiracji i doświadczeń, które pomogły mu w rozwoju jego artystycznej kariery. W wieku 20 lat rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1887 roku przeniósł się do Paryża, gdzie rozpoczął studia na kierunku technik malarstwa, rysunku i kompozycji. W tym czasie Mucha pracował również jako ilustrator, rysownik i projektant. W 1894 roku, na zamówienie Sary Bernhardt, zaprojektował słynny plakat teatralny, który przyniósł mu międzynarodową sławę i określenie ikony secesji. Od tamtej pory, Mucha zaczął tworzyć plakaty, grafiki i ilustracje na zamówienie. Alfons Mucha wierzył, że sztuka powinna mieć wpływ na społeczeństwo i zmieniać świat na lepsze. Dlatego starał się tworzyć dla wszystkich, a nie tylko dla wybranej elity. Z tego względu jego prace często miały charakter edukacyjny i propagowały wartości takie jak miłość, harmonia i równość. Styl i inspiracje Alfonsa Muchy Styl artysty, nazywany “le style Mucha”, charakteryzował się połączeniem naturalnych motywów z ornamentyką i kolorystyką, co tworzyło wrażenie harmonii i równowagi. Prace malarza cechuje bogactwo detali, precyzja i dbałość o każdy element kompozycji. W stylu Muchy często pojawiają się eleganckie linie, kobiece postacie, długie falujące włosy i zmysłowe rysy twarzy. Jednym z głównych źródeł inspiracji Muchy była natura. Artysta uwielbiał obserwować rośliny, zwierzęta i krajobrazy. Uwielbiał też sztukę japońską. Wiele z jego prac zawiera elementy tamtejszej estetyki, takie jak płaskie, zgeometryzowane formy i asymetryczne kompozycje. W swoich pracach często przedstawiał motywy związane z kulturą ludową i folklorem, kojarzącym się mu się z jego dzieciństwem na Morawach. Jak mawiał sam artysta, korzenie jego prac można odnaleźć w sztuce Czeskiej. Zafascynowany historią słowian i tradycjami swojego kraju, bardzo często ukazywał ją również w dekoracjach wnętrz kościołów i innych budynkach publicznych. Ważnym elementem twórczości artysty była duchowość, którą czerpał z religii, filozofii i ezoteryki. Wiele z jego dzieł zawiera elementy symboliki i mistycyzmu, co nadaje im jeszcze głębszy wymiar i przesłanie. Art Nouveau Okres pomiędzy 1890, a 1914 rokiem, opisywany był różnie w różnych językach. We Francji było to art noveau, w Niemczech Jugendstill, w Wielkiej Brytanii Arts and Crafts Movement zaś w Austro-Węgrzech po prostu secesja. Czas ten obfitował w eksperymenty z nowymi technikami, materiałami i motywami. Gustav Klimt w swoim malarstwie sięgnął po złoto, jubilerzy secesyjni sięgali np. po emalię. Biżuteria w stylu secesyjnym cechowała się dużą wyrazistością, zarówno w formie, jak i w kolorze. Techniki emaliowania, jak basse-taille, champleve, cloisonné i plique-à-jour, pozwalały na osiągnięcie tej wyrazistości. Wśród motywów, które wiodły prym, wymienić należy chociażby motywy kwiatowe – storczyki, irysy, bratki, pnącza; zwierzęce – łabędzie, pawie, węże, ważki czy stworzenia mitologiczne. Istotne znaczenie miała także kobieca sylwetka. Co ciekawe, nowy nurt przesunął nieco punkt ciężkości sztuki jubilerskiej z kamieni szlachetnych, na sam projekt artystyczny. Przykładem takiego podejścia są brożki z ważką Lalique, będące istnym arcydziełem sztuki emalierskiej. Biżuterię belle époque cechowała fantazja, bogactwo wzornictwa i artystyczne wizje. Kres przyniosła jej I wojna światowa, która zmieniła nastawienie społeczne i doprowadziła do rozwinięcia się nowego, nieco bardziej stąpającego po ziemi stylu.